Wijnand Zijlmans

Het groeiproces van beeldhouwer Wijnand Zijlmans (1953), van het steeds dichter bij jezelf komen, heeft onvermijdelijk tot gevolg dat zijn werk – en werkwijze mee veranderen.

‘Waar ik aanvankelijk vanuit de massieve steen mijn weg probeerde te vinden, ben ik de laatste tijd veel meer aan het componeren, assembleren en bouwen van losse elementen tot één geheel, waardoor inhoud en vorm veel meer tot een synergie zijn gekomen. Het “Innerlijk” (processen) van de mens is en blijft als een rode draad door mijn werk lopen. De begrippen “Stapelen en “Evenwicht” in letterlijke zin, maar bovenal als metafoor, hebben altijd al mijn fascinatie gehad. De suggestie van het “Stapelen” in mijn werk heb ik ingeruild voor het daadwerkelijke “Stapelen”, om zodoende dichter bij mijn idee en het inhoudelijke te komen. Alle (cruciale) ervaringen, zowel positief als negatief in ons leven “Stapelen” zich , waarbij we voortdurend (vaak onbewust) bezig zijn om het juiste “Evenwicht” te vinden.’

De beelden van Zijlmans hebben een engagement met de menselijk natuur, stralen rust en stilte uit en nodigen uit tot reflectie.