Christel Lechner

Christel Lechner (1947) begint in1988 voor het eerst sculpturen van beton te maken. Het zijn levensgrootte sculpturen met als thema ‘alledaagse mensen’. Het concept van idealisering is vreemd aan de kunstenaar. Het zijn de menselijke zwakheden die zij in het dagelijks leven ervaart en tot uitdrukking brengt, zonder ze te parodiëren. Lechner belicht die dingen waar we allemaal over heen kijken omdat wij ze dagelijks simpelweg keer na keer zien. Haar figuren doen dezelfde dingen die ieder ander doet. Het zijn wezens en personages die wij beschouwen als ‘normaal’. Dit is de sleutel tot de brede acceptatie, en toch blijven haar beelden ons keer op keer verbazen. Zonder versieringen of verfraaiing, het zijn weergaven van alledag. Dit verheft haar buiten haar grenzen. Ze geeft ons allemaal een reden om te pauzeren; een rustig moment die we allemaal verdienen in deze hectische tijd. Om in de woorden van Christel Lechner te spreken ‘Life lived is the most human form of beauty’.